Jæja það verður engin alvöru upphitun núna. Ég einhvernveginn held að það þurfi ekkert að peppa menn upp fyrir þennann leik. Nú er mjög raunhæfur möguleiki á öðrum útisigrinum á tímabilinu. Ég held að það sé bara nokkuð öruggt að við náum þeim sigri á gegn þeim. Það er allavega ljóst að ef leikmenn mæta ekki í þennann leik til að sigra, þá erum við í vanda. Það er allavega nægar ástæðurnar til að fara á fullum krafti inn í þennann leik. Við höfum orðið fyrir nokkrum áföllum upp á síðkastið. Við duttum út úr CC í síðustu viku og vorum svo teknir í bakaríð á móti Man U. Leikmenn hljóta að dauðskammast sín vegna útivallarárangursins í vetur. Leikmenn hafa nú haft tíma til að safna kröftum því síðasti leikur var fyrir rétt tæpri viku. Þannig að leikmenn hljóta að vilja sigur meira en nokkuð annað. Þó Sheffield sé sýnd veiði en alls ekki gefin á heimavelli sínum eigum við að vinna þá. Það er bara ekkert öðruvísi.
Í rauninni er ég svo sigurviss að ég efast um að ég geti haldið dvöl minni í bjartsýnislandi áfram ef við töpum. Ég skal meira að segja lofa neikvæðni ef við töpum!!! En ég þarf ekkert að óttast, við munum vinna. Annað væri allavega hrikalegt áfall. Ég spái þessu 0-2 fyrir okkur. Ég ætla sleppa því að giska á liðið þar sem ég sá ekki síðasta leik og finnst því erfitt að giska af einhverju viti. Ég vona líka að menn fagni sigrinum því þrjú stig hvernig sem þau nást eru þrjú stig.
Usssss. Búinn að "Jinxa" svakalega núna :)
laugardagur, febrúar 10, 2007
miðvikudagur, febrúar 07, 2007
Á að reka Jol?
Jæja ég get því miður lítið fjallað um síðasta leik þar sem ég missti af honum. Þess vegna ætla ég að skrifa um það sem virðist vera eitt af heitustu málunum í dag.
Þeim fjölgar ört sem segja að tími Jol hjá félaginu eigi að líða undir lok hið fyrsta. Ég er svo sannarlega ekki á þeim buxunum og er alveg pollrólegur yfir þessu öllu saman. Segjum sem svo að við lendum í 10 sæti í pl og dettum út í næstu umferð FA cup og dettum út í næstu umferð UEFA. Ég yrði sem stuðningsmaður auðvitað mjög sár. En ég myndi samt vilja sjá Jol taka annað tímabil. Nú eru eflaust margir sem lesa þetta búnir að frussa kaffinu eða gosinu yfir tölvuskjáinn. Mér er þó fúlasta alvara. Ég lít þannig á að góðir hlutir gerist hægt. Það eru svo til þeir menn sem líta þannig á að góðir hlutir gerist með gjörbyltingu og stórum stökkum. Það er mín skoðun að sá hópur vilji Jol burt. Mér langar að segja ykkur sem viljið meina að Jol eigi að taka pokann sinn smá dæmisögu. En byrjum á að fara aðeins yfir það sem gerst hefur í tíð Jol (þið áttið ykkur á feitletruninni þegar á líður lesturinn):
Martin Jol tók við þjálfarastöðu Spurs þann 5 nóv 2004. Eins og menn vita byrjar tímabilið í ágúst þannig að menn voru á því að hann þyrfti tíma með liðinu til að ná árangri. Lokaárangurinn það tímabilið var viðunandi en ekkert meira en það. Við lenntum í 9 sæti og þótti það bara ásættanlegt miðað við aðstæður, og árangur undangengin ár.
Jol verslaði svo töluvert af ungum leikmönnum eftir tímabilið auk þess að kaupa nokkra stórlaxa á borð við Edgar Davids og Jenas. Árangurinn í deildinni lét ekki á sér standa þrátt fyrir að aðra sögu væri um bikarkeppnina að segja. Á örðu tímabili sínu með klúbbinn náði Jol besta árangri Spurs í deild í fjöldamörg ár. Stuðningsmenn Spurs voru sannfærðir um að nú værum við loksins kominn með mann í brúnna sem gæti leitt okkur inn í nýtt glory tímabil.
Um sumarið voru svo keyptir nokkrir leikmenn sem voru í hæsta gæðaflokki. Leikmenn eins og Berbatov og Zokora sem voru undir smásjánni hjá mörgum af stórliðum evrópu voru fengnir til liðs við okkur. Tímabilið fór þó ekki vel af stað. Við unnum þó okkar stærsta sigur í mörg ár þegar við unnum Englandsmeistarana (stórsigur er að mínu mati ekki alltaf spurning um markamun). En við urðum líka niðurlægðir af erkifjendunum (3-0 tap). Þrátt fyrir að hafa náð í undanúrslit í bikarnum er enn óánægja. Stuðningsmenn gagnrýna leikmenn og þá helst landsliðsmarkvörðinn Paul Robinson sem er kennt um ansi mörg mörkin. Menn eru orðnir þreyttir á endalausum afsökunum hans Jol. Stuðningsmenn eru nú þegar u.þ.b 2-3 eru liðnir af þriðja tímabilinu hans Jol farnir að krefjast uppsagnar hans.
Ég held að þetta sé allt satt og rétt hjá mér. Þetta minnir ykkur kannski eins og mig á eitthvað sem áður hefur gerst á Englandi. Þetta er eiginlega svo líkt einhverju að það jaðrar við einhverju yfirnáttúrulegu. Hvað er Sicknote að fara? Jú ég skal rifja upp fyrir ykkur svolítið sem gerðist fyrir rúmum 20 árum síðan hjá Manchester United.
Þann 6 nóv. 1986 var maður að nafni Alex Ferguson ráðinn til Manchester Utd. Eins og menn vita byrjar tímabilið í ágúst þannig að menn voru á því að hann þyrfti tíma með liðinu til að ná árangri. Lokaárangurinn það tímabilið var viðunandi miðað við aðstæður. 11 sætið var lokaniðurstaðan.
Ferguson verslaði svo töluvert af ungum leikmönnum eftir tímabilið auk þess að kaupa nokkra stórlaxa á borð við Steve Bruce og Brian McClair. Árangurinn í deildinni lét ekki á sér standa þrátt fyrir að aðra sögu væri um bikarkeppnina að segja. Á örðu tímabili sínu með klúbbinn náði Ferguson besta árangri Man U. í deild í fjöldamörg ár (2. sætið). Stuðningsmenn Man U. voru sannfærðir um að nú væru þeir loksins komnir með mann í brúnna sem gæti leitt Þá inn í nýtt glory tímabil.
Um sumarið voru svo keyptir nokkrir leikmenn sem voru í hæsta gæðaflokki. Þeirra bestur var eflaust Mark Huges. Á þessu tímabili gekk þeim illa í deildinni en komust þó í undanúrslit í bikarnum. En aðdáendur voru ekki sáttir því liðið endaði í 11 sæti deildarinnar.
Næsta tímabil byrjaði ekki vel þó þeir hafi unnið þeirra stærsta sigur í mörg ár þegar þeir unnu Englandsmeistarana (Arsenal 1 - Man U. 4). En þeir urðu líka niðurlægðir af erkifjendunum (5-1 tap gegn Man. City). Stuðningsmenn voru ákafir í að kvarta undann leikmönnum liðsins og þar fékk markmaðurinn sérstaklega slæma útreið. Jim Leighton sem var landsliðsmarkvörður á þeim tíma var kennt um mörg mörkin sem hann fékk á sig. Þegar leið á Janúarmánuð (1990) voru stuðningsmenn Man U. farnir að krefjast uppsagnar Ferguson, enda orðnir langþreyttir á endalausum afsökunum hans í fjölmiðlum. Menn gengu svo langt að mæta með spjöld á Old Trafford með slagorðunum "Three years of excuses and it's still crap. Ta ra Fergie." Fjölmiðlar voru farnir að efast um hæfni Fergie og fyrir stuttu kom það í ljós að leikur Man U. í fjórðu umferð FA cup gegn Notthingham Forrest hafi verið mikilvægasti leikur Ferguson á ferlinum þar sem úrslit hans myndu skera úr um framtíð hans. Á þessu fjórða tímabili gekk þeim hroðalega í deildinni en ágætlega í bikarnum (unnu FA.).
Í dag hugsa ég að margir glotti við tönn þegar þeir lesa um það að Ferguson hafi á þeim tíma verið talinn óhæfur stjóri af stuðningsmönnum sínum. En eins og við vitum eru margir fljótir að snúa baki við þjálfara sínum þegar í harðbakkann slær. Það er það sama að gerast hjá okkur núna. Ég vill þó taka það skýrt fram að það eru enn til þeir stuðningsmenn sem styðja Jol í starfi sínu, þannig að þetta á ekki við um alla. Til þess að sýna það enn betur hversu menn eru fljótir að snúa baki við þjálfara sínum má nefna að í fyrra kröfðust margir stuðningsmenn Man U. afsaknar Ferguson eftir að hafa hrakið Keane frá félaginu og liðið var mjög snemma slegið út úr CL gegn Benfica. Stuðningsmenn Man U. voru fljótir að finna blóraböggul og á margra vörum voru orðinn "Hann er bara búinn að missa það" eða "Honum finnst hann bara vera orðinn stærri en klúbburinn". Þessar raddir þögnuðu á meðan allt lék í lyndi það sem eftir var tímabils. Þessar raddir spruttu svo aftur upp í sumar þegar ljóst var að Ferguson hafði aðeins keypt einn stórlax. Í dag hlæjum við aftur af stuðningsmönnum Man U. á meðan við gerum nákvæmlega það sama í okkar herbúðum. Það er að snúa baki við þjálfaranum þegar illa gengur.
Þó svo að ég sé að benda á að einn af albestu þjálfurum í sögu PL (að mínu mati) hafi byrjað á nákvæmlega sama hátt og Jol (fyrstu 4 tímabil fergie eru eins og fyrstu 3 hjá Jol) er ég ekkert að staðhæfa að Jol sé næsti Ferguson eða eitthvað slíkt. Ég bendi á þetta til að sýna að stuðningsmenn eru oft of fljótir á sér að dæma þjálfara úr leik.
Í meira en áratug höfum við haldið okkur við að ráða þjálfara og reka þá á tveggja ára fresti og stunum hafa meira að segja þjálfarar ekki náð að klára heilt tímabil áður en þeir eru reknir, krafðir uppsagnar eða taka pokann sinn. Þetta hefur skilað okkur mjög lélegum árangri. Þjálfarar hafa hugsað um skyndilausnir til að redda málunum. Þeir hafa verið að kaupa leikmenn sem eru að spila sín síðustu ár í boltanum og fást því ódýrt eða góða leikmenn sem eru alltaf meiddir.
Hér höfum við þjálfara sem hefur sýnt að hann hefur það sem til þarf til að ná árangri. Hann horfir til framtíðar með kaupum á ungum og efnilegum leikmönnum. Hann er fyrsti þjálfarinn í fjöldamörg ár sem hefur framtíðarsýn á stefnu félagsins og leikskipulag. Fyrir mitt leyti er ég tilbúinn að gefa Jol tíma. Þegar ég segji tíma þá er ég ekki að tala um næstu 5 leiki heldur alvöru tíma. Ég er tilbúinn að endurmeta stöðuna á næsta tímabili. Ég er í hjarta mínu sannfærður um hæfni Jol til að stjórna Spurs. Hann er búinn að gera mjög miklar breytingar á liðinu og er að byggja það upp. Það tekur tíma og ég er tilbúinn að gefa honum tíma til að koma Spurs aftur í fremstu röð. Á meðan hann er að byggja upp gott lið sé ég ekki vandamálið. Ef Jol fer á næstunni mun hann skilja eftir sig frábært lið, það er meira en nokkur framkvæmdarstjóri hefur geta gert í áraraðir. Mér finnst að á meðan hann er að byggja upp og taka til í félaginu sé engin ástæða að örvænta. Í versta falli myndi þá nýr þjálfari taka við frábæru búi svona eins og Benitez gerði þegar hann tók við af Houlier. Við erum búnir að prófa það í einhver 15 ár að gefa þjálfurum stuttann tíma og reka þá svo. Það hefur engu skilað. Af hverju ekki að breyta til og prófa að hafa þjálfara í 5 ár og sjá hvort það skili ekki einhverju þó það taki 2-4 tímabil. Svo fremi að við séum ekki að fara taka þátt í botnbaráttunni á þeim tíma.
Já og á meðan ég man. Ég á auðvitað eftir að fá kommentið um það að okkur vantar stöðugleika, og Jol er ekki að koma með neinn stöðugleika inn í liðið. Well! Mér skilst að síðast þegar liðið bjó við stöðugleika var Terry Venables við stjörnvölin. Síðan eru liðin 16 ár!!! Á þessum 16 árum erum við búnir að hafa 9 þjálfara. Þetta fær mann til að hugsa. Hvernig fáum við stöðugleika??? Í mínum huga er svarið ofureinfalt. Stöðugleiki fæst ekki með sífeldum breytingum, það liggur bara í hlutarins eðli. Með því að láta Jol róa erum við komnir á byrjunarreit aftur og nýr þjálfari kemur í hans stað og fær of stuttann tíma til að mynda stöðugleika og verður rekinn. Mér hryllir við tilhugsuninni um að félaginu sé ef til vill stjórnað af skammsýninni einni saman. Mig hryllir við þeirri tilhugsun að Spurs sé stjórnað af ámóta sirkusstjórn og er hjá Real Madrid.
Nú man ég eftir enn öðru sem ég myndi örugglega fá komment út af. Það eru ummæli Jol eftir leiki. Það eru allir að gagnrýna Jol vegna ummæla á borð við "we have to step up" og "we have to learn from our mistakes" eftir tapleiki. En ég spyr, skiptir einhverju máli hvað hann segir við fjölmiðla og hvað viljið þið að hann segji? Ég sé þessi tvö ummæli sem nákvæmlega það sem ég vill heyra. Ef við gerum mistök þá er það besta sem hægt er að gera úr því sem komið er að læra af þeim. Ef við erum ekki að spila nægilega vel er þá ekki það besta sem liðið getur gert að "step up" eða taka sig taki? Hvað vilja menn eiginlega að hann segji í fjölmiðlum? Á hann að væla eins og Wenger og Morinho? Á hann að segja að hann sjái engin vandamál og skilji því ekki spurninguna? Á hann að hella sér yfir leikmenn í fjölmiðlum í hvert skipti sem einhver á ekki stórleik? Ég vona að menn átti sig á því að það sem Jol segir í fjölmiðlum er ekki það sama og hann segir við leikmenn. Hann mætir ekki á fund með leikmönnum og segir "I thought we played well, but we have to learn from our mistakes" fundi slitið. Þannig að ég sé ekkert að þessum ummælum hans.
Hafið bara þetta í huga (stolið):
Veikleiki súperman er kriptonít. Martin Jol hlær að súperman fyrir að hafa veikleika.
Þeim fjölgar ört sem segja að tími Jol hjá félaginu eigi að líða undir lok hið fyrsta. Ég er svo sannarlega ekki á þeim buxunum og er alveg pollrólegur yfir þessu öllu saman. Segjum sem svo að við lendum í 10 sæti í pl og dettum út í næstu umferð FA cup og dettum út í næstu umferð UEFA. Ég yrði sem stuðningsmaður auðvitað mjög sár. En ég myndi samt vilja sjá Jol taka annað tímabil. Nú eru eflaust margir sem lesa þetta búnir að frussa kaffinu eða gosinu yfir tölvuskjáinn. Mér er þó fúlasta alvara. Ég lít þannig á að góðir hlutir gerist hægt. Það eru svo til þeir menn sem líta þannig á að góðir hlutir gerist með gjörbyltingu og stórum stökkum. Það er mín skoðun að sá hópur vilji Jol burt. Mér langar að segja ykkur sem viljið meina að Jol eigi að taka pokann sinn smá dæmisögu. En byrjum á að fara aðeins yfir það sem gerst hefur í tíð Jol (þið áttið ykkur á feitletruninni þegar á líður lesturinn):
Martin Jol tók við þjálfarastöðu Spurs þann 5 nóv 2004. Eins og menn vita byrjar tímabilið í ágúst þannig að menn voru á því að hann þyrfti tíma með liðinu til að ná árangri. Lokaárangurinn það tímabilið var viðunandi en ekkert meira en það. Við lenntum í 9 sæti og þótti það bara ásættanlegt miðað við aðstæður, og árangur undangengin ár.
Jol verslaði svo töluvert af ungum leikmönnum eftir tímabilið auk þess að kaupa nokkra stórlaxa á borð við Edgar Davids og Jenas. Árangurinn í deildinni lét ekki á sér standa þrátt fyrir að aðra sögu væri um bikarkeppnina að segja. Á örðu tímabili sínu með klúbbinn náði Jol besta árangri Spurs í deild í fjöldamörg ár. Stuðningsmenn Spurs voru sannfærðir um að nú værum við loksins kominn með mann í brúnna sem gæti leitt okkur inn í nýtt glory tímabil.
Um sumarið voru svo keyptir nokkrir leikmenn sem voru í hæsta gæðaflokki. Leikmenn eins og Berbatov og Zokora sem voru undir smásjánni hjá mörgum af stórliðum evrópu voru fengnir til liðs við okkur. Tímabilið fór þó ekki vel af stað. Við unnum þó okkar stærsta sigur í mörg ár þegar við unnum Englandsmeistarana (stórsigur er að mínu mati ekki alltaf spurning um markamun). En við urðum líka niðurlægðir af erkifjendunum (3-0 tap). Þrátt fyrir að hafa náð í undanúrslit í bikarnum er enn óánægja. Stuðningsmenn gagnrýna leikmenn og þá helst landsliðsmarkvörðinn Paul Robinson sem er kennt um ansi mörg mörkin. Menn eru orðnir þreyttir á endalausum afsökunum hans Jol. Stuðningsmenn eru nú þegar u.þ.b 2-3 eru liðnir af þriðja tímabilinu hans Jol farnir að krefjast uppsagnar hans.
Ég held að þetta sé allt satt og rétt hjá mér. Þetta minnir ykkur kannski eins og mig á eitthvað sem áður hefur gerst á Englandi. Þetta er eiginlega svo líkt einhverju að það jaðrar við einhverju yfirnáttúrulegu. Hvað er Sicknote að fara? Jú ég skal rifja upp fyrir ykkur svolítið sem gerðist fyrir rúmum 20 árum síðan hjá Manchester United.
Þann 6 nóv. 1986 var maður að nafni Alex Ferguson ráðinn til Manchester Utd. Eins og menn vita byrjar tímabilið í ágúst þannig að menn voru á því að hann þyrfti tíma með liðinu til að ná árangri. Lokaárangurinn það tímabilið var viðunandi miðað við aðstæður. 11 sætið var lokaniðurstaðan.
Ferguson verslaði svo töluvert af ungum leikmönnum eftir tímabilið auk þess að kaupa nokkra stórlaxa á borð við Steve Bruce og Brian McClair. Árangurinn í deildinni lét ekki á sér standa þrátt fyrir að aðra sögu væri um bikarkeppnina að segja. Á örðu tímabili sínu með klúbbinn náði Ferguson besta árangri Man U. í deild í fjöldamörg ár (2. sætið). Stuðningsmenn Man U. voru sannfærðir um að nú væru þeir loksins komnir með mann í brúnna sem gæti leitt Þá inn í nýtt glory tímabil.
Um sumarið voru svo keyptir nokkrir leikmenn sem voru í hæsta gæðaflokki. Þeirra bestur var eflaust Mark Huges. Á þessu tímabili gekk þeim illa í deildinni en komust þó í undanúrslit í bikarnum. En aðdáendur voru ekki sáttir því liðið endaði í 11 sæti deildarinnar.
Næsta tímabil byrjaði ekki vel þó þeir hafi unnið þeirra stærsta sigur í mörg ár þegar þeir unnu Englandsmeistarana (Arsenal 1 - Man U. 4). En þeir urðu líka niðurlægðir af erkifjendunum (5-1 tap gegn Man. City). Stuðningsmenn voru ákafir í að kvarta undann leikmönnum liðsins og þar fékk markmaðurinn sérstaklega slæma útreið. Jim Leighton sem var landsliðsmarkvörður á þeim tíma var kennt um mörg mörkin sem hann fékk á sig. Þegar leið á Janúarmánuð (1990) voru stuðningsmenn Man U. farnir að krefjast uppsagnar Ferguson, enda orðnir langþreyttir á endalausum afsökunum hans í fjölmiðlum. Menn gengu svo langt að mæta með spjöld á Old Trafford með slagorðunum "Three years of excuses and it's still crap. Ta ra Fergie." Fjölmiðlar voru farnir að efast um hæfni Fergie og fyrir stuttu kom það í ljós að leikur Man U. í fjórðu umferð FA cup gegn Notthingham Forrest hafi verið mikilvægasti leikur Ferguson á ferlinum þar sem úrslit hans myndu skera úr um framtíð hans. Á þessu fjórða tímabili gekk þeim hroðalega í deildinni en ágætlega í bikarnum (unnu FA.).
Í dag hugsa ég að margir glotti við tönn þegar þeir lesa um það að Ferguson hafi á þeim tíma verið talinn óhæfur stjóri af stuðningsmönnum sínum. En eins og við vitum eru margir fljótir að snúa baki við þjálfara sínum þegar í harðbakkann slær. Það er það sama að gerast hjá okkur núna. Ég vill þó taka það skýrt fram að það eru enn til þeir stuðningsmenn sem styðja Jol í starfi sínu, þannig að þetta á ekki við um alla. Til þess að sýna það enn betur hversu menn eru fljótir að snúa baki við þjálfara sínum má nefna að í fyrra kröfðust margir stuðningsmenn Man U. afsaknar Ferguson eftir að hafa hrakið Keane frá félaginu og liðið var mjög snemma slegið út úr CL gegn Benfica. Stuðningsmenn Man U. voru fljótir að finna blóraböggul og á margra vörum voru orðinn "Hann er bara búinn að missa það" eða "Honum finnst hann bara vera orðinn stærri en klúbburinn". Þessar raddir þögnuðu á meðan allt lék í lyndi það sem eftir var tímabils. Þessar raddir spruttu svo aftur upp í sumar þegar ljóst var að Ferguson hafði aðeins keypt einn stórlax. Í dag hlæjum við aftur af stuðningsmönnum Man U. á meðan við gerum nákvæmlega það sama í okkar herbúðum. Það er að snúa baki við þjálfaranum þegar illa gengur.
Þó svo að ég sé að benda á að einn af albestu þjálfurum í sögu PL (að mínu mati) hafi byrjað á nákvæmlega sama hátt og Jol (fyrstu 4 tímabil fergie eru eins og fyrstu 3 hjá Jol) er ég ekkert að staðhæfa að Jol sé næsti Ferguson eða eitthvað slíkt. Ég bendi á þetta til að sýna að stuðningsmenn eru oft of fljótir á sér að dæma þjálfara úr leik.
Í meira en áratug höfum við haldið okkur við að ráða þjálfara og reka þá á tveggja ára fresti og stunum hafa meira að segja þjálfarar ekki náð að klára heilt tímabil áður en þeir eru reknir, krafðir uppsagnar eða taka pokann sinn. Þetta hefur skilað okkur mjög lélegum árangri. Þjálfarar hafa hugsað um skyndilausnir til að redda málunum. Þeir hafa verið að kaupa leikmenn sem eru að spila sín síðustu ár í boltanum og fást því ódýrt eða góða leikmenn sem eru alltaf meiddir.
Hér höfum við þjálfara sem hefur sýnt að hann hefur það sem til þarf til að ná árangri. Hann horfir til framtíðar með kaupum á ungum og efnilegum leikmönnum. Hann er fyrsti þjálfarinn í fjöldamörg ár sem hefur framtíðarsýn á stefnu félagsins og leikskipulag. Fyrir mitt leyti er ég tilbúinn að gefa Jol tíma. Þegar ég segji tíma þá er ég ekki að tala um næstu 5 leiki heldur alvöru tíma. Ég er tilbúinn að endurmeta stöðuna á næsta tímabili. Ég er í hjarta mínu sannfærður um hæfni Jol til að stjórna Spurs. Hann er búinn að gera mjög miklar breytingar á liðinu og er að byggja það upp. Það tekur tíma og ég er tilbúinn að gefa honum tíma til að koma Spurs aftur í fremstu röð. Á meðan hann er að byggja upp gott lið sé ég ekki vandamálið. Ef Jol fer á næstunni mun hann skilja eftir sig frábært lið, það er meira en nokkur framkvæmdarstjóri hefur geta gert í áraraðir. Mér finnst að á meðan hann er að byggja upp og taka til í félaginu sé engin ástæða að örvænta. Í versta falli myndi þá nýr þjálfari taka við frábæru búi svona eins og Benitez gerði þegar hann tók við af Houlier. Við erum búnir að prófa það í einhver 15 ár að gefa þjálfurum stuttann tíma og reka þá svo. Það hefur engu skilað. Af hverju ekki að breyta til og prófa að hafa þjálfara í 5 ár og sjá hvort það skili ekki einhverju þó það taki 2-4 tímabil. Svo fremi að við séum ekki að fara taka þátt í botnbaráttunni á þeim tíma.
Já og á meðan ég man. Ég á auðvitað eftir að fá kommentið um það að okkur vantar stöðugleika, og Jol er ekki að koma með neinn stöðugleika inn í liðið. Well! Mér skilst að síðast þegar liðið bjó við stöðugleika var Terry Venables við stjörnvölin. Síðan eru liðin 16 ár!!! Á þessum 16 árum erum við búnir að hafa 9 þjálfara. Þetta fær mann til að hugsa. Hvernig fáum við stöðugleika??? Í mínum huga er svarið ofureinfalt. Stöðugleiki fæst ekki með sífeldum breytingum, það liggur bara í hlutarins eðli. Með því að láta Jol róa erum við komnir á byrjunarreit aftur og nýr þjálfari kemur í hans stað og fær of stuttann tíma til að mynda stöðugleika og verður rekinn. Mér hryllir við tilhugsuninni um að félaginu sé ef til vill stjórnað af skammsýninni einni saman. Mig hryllir við þeirri tilhugsun að Spurs sé stjórnað af ámóta sirkusstjórn og er hjá Real Madrid.
Nú man ég eftir enn öðru sem ég myndi örugglega fá komment út af. Það eru ummæli Jol eftir leiki. Það eru allir að gagnrýna Jol vegna ummæla á borð við "we have to step up" og "we have to learn from our mistakes" eftir tapleiki. En ég spyr, skiptir einhverju máli hvað hann segir við fjölmiðla og hvað viljið þið að hann segji? Ég sé þessi tvö ummæli sem nákvæmlega það sem ég vill heyra. Ef við gerum mistök þá er það besta sem hægt er að gera úr því sem komið er að læra af þeim. Ef við erum ekki að spila nægilega vel er þá ekki það besta sem liðið getur gert að "step up" eða taka sig taki? Hvað vilja menn eiginlega að hann segji í fjölmiðlum? Á hann að væla eins og Wenger og Morinho? Á hann að segja að hann sjái engin vandamál og skilji því ekki spurninguna? Á hann að hella sér yfir leikmenn í fjölmiðlum í hvert skipti sem einhver á ekki stórleik? Ég vona að menn átti sig á því að það sem Jol segir í fjölmiðlum er ekki það sama og hann segir við leikmenn. Hann mætir ekki á fund með leikmönnum og segir "I thought we played well, but we have to learn from our mistakes" fundi slitið. Þannig að ég sé ekkert að þessum ummælum hans.
Hafið bara þetta í huga (stolið):
Veikleiki súperman er kriptonít. Martin Jol hlær að súperman fyrir að hafa veikleika.
mánudagur, febrúar 05, 2007
Smávægileg meiðsli.
Því miður hef ég ekkert getað póstað upp á síðkastið þar sem blessað bakið gaf sig á sunnudaginn. Ég er því rúmmliggjandi og get mig hvergi hreyft og engin er fartölvan. Þetta er ekkert alvarlegt held ég og ég vonast eftir að vera risinn úr rekkju innan nokkurra daga, og þá verður haldið áfram að herja á ykkur með jákvæðninni. :)
COYS!
COYS!
laugardagur, febrúar 03, 2007
Tottenham - Manchester United
Upphitun frá fyrri viðureign okkar á tímabilinu á Old Trafford
Já þá er komið að stórleik umferðarinnar. Við erum að fara keppa á móti efsta og ég leyfi mér að segja besta liði deildarinnar Manchester Utd. Það er í raun fátt sem ég get sagt sem ætti að vinna með okkur í þessum leik. Manchester átti auðveldann leik á miðvikudaginn gegn Watford sem þeir unnu 4-0 á meðan við áttum mjög erfiðann leik sem var framlengdur á miðvikudaginn. Á meðan leikmenn Utd. fögnuðu sigrinum láu leikmenn Spurs í sárum sínum yfir tapinu. Það ætti því að vera töluvert meiri stemming í búningsklefa gestanna. Maður var vanur að geta alltaf huggað sig við að við værum ósigrandi á heimavelli, en það er liðin tíð eftir að hafa tapað síðustu tveimur heimaleikjunum í deildinni.
Það er því lítil ástæða til bjartsýni fyrir þennann leik. En það er allt hægt í fótbolta og af þeim sökum ætla ég að spá okkur sigri (þó ég færi nú ekki að leggja aleiguna undir). Í besta falli höfum við náð botninum eftir að hafa dottið úr deildarbikarnum. Þá er leiðin bara upp á við. Var það ekki West Ham sem náði botninum fyrir leik sinn gegn Man U. og vann þá? Minnir það. Það sýnir okkur að þetta er ekki útilokað. Ég er að vonast eftir að leikmenn séu búnir að fá nóg af þessu rausi í stuðningsmönnum og ætli nú að snúa við blaðinu fyrir framan 30.000 stuðningsmenn sína. Ég vona að leikmenn sjái leikinn sem tækifæri til að fá uppreisn æru og leggi allt í sölurnar. Ég vona líka að Man U. sjái allt það neikvæða sem er í gangi hjá okkur og líti á Spurs sem auðvelda bráð (þ.e vanmeti okkur). Ef að þetta gengur eftir ættum við að eiga ágætis möguleika.
En hin hliðin á peningnum er auðvitað að leikmenn séu hvorki búnir að jafna sig andlega né líkamlega og við töpum illilega.
Liðið
-------------------Robbo-------------------
Chimb.-------Daws----Gardner-----Lee
Lennon------THUDD--Jenas------Steed
---------------Berbatov---Keane----------
Nú held ég að ég þurfi ekki að rökstyðja margt. Það er svosem allt eins líklegt að það verði Rocha sem spili við hlið Dawson. Rocha er ekki eins þreyttur, en ég er svolítið hræddur um að mistökin hans í leiknum gegn Arsenal sitji eitthvað í honum. Það er eitthvað sem Jol verður að meta. Lee er þarna því ég held að Jol líti á hann sem jafningja Ekotto og vilji því fá óþreyttan mann þarna inn. Það sama á við um THUDD hann vill frekar fá inn óþreyttan mann en að spila Zokora þó hann hafi verið mjög góður í síðasta leik. Ég set Jenas þarna inn þó svo að ég vilji helst ekki að hann spili. Jenas er nýstiginn upp úr meiðslum sem ég tel hafa orsakast af miklu leikjaálagi. Mér finnst það geta orðið afdrifarík áhætta á að láta Jenas spila svona stíft svo stuttu eftir að hafa stigið upp úr meiðslum. En ég held að fyrst Tainio er enn meiddur finnst Jol hann tilneyddur til að spila Jenas. Ég er á því að Jol spili Keane frekar en Defoe þar sem ég hef haft það á tilfinningunni að það sé eitthvað að hjá Defoe, eða hann sé kominn í lægð. Það er svo sem kannski heldur ekkert hægt að segja að Keane sé neitt í feiknar formi þessa dagana. Annars eru þetta bara getgátur og það kæmi mér ekkert á óvart þó Defoe spilaði, þetta er bara 50/50 í mínum augum.
Ef einhverjum finnst ég ekki hafa verið jafn jákvæður nú og oft áður er það af ásetningi gert. Ég vill ekki að menn verði of kröfuharðir um sigur eða jafntefli á morgun. Ég vona að ef við náum jafntefli á morgun verði hátíð hjá okkur. Sama þótt við höfum átt eitt skot á markið eða 40, sama þó liðið hafi verið að spila vel eða ekki, sama þó að við hefðum átt að vera búnir að skora 5 mörk, sama þó Robbo hefði átt að verja skotið, sama þó Keane hafi klappað boltanum of mikið, bara sama hvað...
Dómari leiksins verður Mark Clattenburg. Sá hinn sami og dæmdi 3-1 sigurleikinn okkar gegn Wigan í nóv. En Clattenburg hefur verið ragastur allra dómara við að lyfta rauðaspjaldinu. Hann hefur aldrei gefið rautt spjald í þeim 17 leikjum sem hann hefur dæmt í PL.
Ég ætla spá því að Utd skori fyrst, því ef við gerum það þá eigum við eftir að detta til baka. Tottenham á svo eftir að jafna metin á 80 mínútu og Utd. fari í stórsókn og Lennon skori svo úr skyndisókn á þegar tvær mínútur eru eftir af leiknum. 2-1.
Mjög óraunhæft að spáin gangi eftir, en ef menn meiga ekki dreyma í "bjartsýnislandi", hvar þá? :)
COYS!
Já þá er komið að stórleik umferðarinnar. Við erum að fara keppa á móti efsta og ég leyfi mér að segja besta liði deildarinnar Manchester Utd. Það er í raun fátt sem ég get sagt sem ætti að vinna með okkur í þessum leik. Manchester átti auðveldann leik á miðvikudaginn gegn Watford sem þeir unnu 4-0 á meðan við áttum mjög erfiðann leik sem var framlengdur á miðvikudaginn. Á meðan leikmenn Utd. fögnuðu sigrinum láu leikmenn Spurs í sárum sínum yfir tapinu. Það ætti því að vera töluvert meiri stemming í búningsklefa gestanna. Maður var vanur að geta alltaf huggað sig við að við værum ósigrandi á heimavelli, en það er liðin tíð eftir að hafa tapað síðustu tveimur heimaleikjunum í deildinni.
Það er því lítil ástæða til bjartsýni fyrir þennann leik. En það er allt hægt í fótbolta og af þeim sökum ætla ég að spá okkur sigri (þó ég færi nú ekki að leggja aleiguna undir). Í besta falli höfum við náð botninum eftir að hafa dottið úr deildarbikarnum. Þá er leiðin bara upp á við. Var það ekki West Ham sem náði botninum fyrir leik sinn gegn Man U. og vann þá? Minnir það. Það sýnir okkur að þetta er ekki útilokað. Ég er að vonast eftir að leikmenn séu búnir að fá nóg af þessu rausi í stuðningsmönnum og ætli nú að snúa við blaðinu fyrir framan 30.000 stuðningsmenn sína. Ég vona að leikmenn sjái leikinn sem tækifæri til að fá uppreisn æru og leggi allt í sölurnar. Ég vona líka að Man U. sjái allt það neikvæða sem er í gangi hjá okkur og líti á Spurs sem auðvelda bráð (þ.e vanmeti okkur). Ef að þetta gengur eftir ættum við að eiga ágætis möguleika.
En hin hliðin á peningnum er auðvitað að leikmenn séu hvorki búnir að jafna sig andlega né líkamlega og við töpum illilega.
Liðið
-------------------Robbo-------------------
Chimb.-------Daws----Gardner-----Lee
Lennon------THUDD--Jenas------Steed
---------------Berbatov---Keane----------
Nú held ég að ég þurfi ekki að rökstyðja margt. Það er svosem allt eins líklegt að það verði Rocha sem spili við hlið Dawson. Rocha er ekki eins þreyttur, en ég er svolítið hræddur um að mistökin hans í leiknum gegn Arsenal sitji eitthvað í honum. Það er eitthvað sem Jol verður að meta. Lee er þarna því ég held að Jol líti á hann sem jafningja Ekotto og vilji því fá óþreyttan mann þarna inn. Það sama á við um THUDD hann vill frekar fá inn óþreyttan mann en að spila Zokora þó hann hafi verið mjög góður í síðasta leik. Ég set Jenas þarna inn þó svo að ég vilji helst ekki að hann spili. Jenas er nýstiginn upp úr meiðslum sem ég tel hafa orsakast af miklu leikjaálagi. Mér finnst það geta orðið afdrifarík áhætta á að láta Jenas spila svona stíft svo stuttu eftir að hafa stigið upp úr meiðslum. En ég held að fyrst Tainio er enn meiddur finnst Jol hann tilneyddur til að spila Jenas. Ég er á því að Jol spili Keane frekar en Defoe þar sem ég hef haft það á tilfinningunni að það sé eitthvað að hjá Defoe, eða hann sé kominn í lægð. Það er svo sem kannski heldur ekkert hægt að segja að Keane sé neitt í feiknar formi þessa dagana. Annars eru þetta bara getgátur og það kæmi mér ekkert á óvart þó Defoe spilaði, þetta er bara 50/50 í mínum augum.
Ef einhverjum finnst ég ekki hafa verið jafn jákvæður nú og oft áður er það af ásetningi gert. Ég vill ekki að menn verði of kröfuharðir um sigur eða jafntefli á morgun. Ég vona að ef við náum jafntefli á morgun verði hátíð hjá okkur. Sama þótt við höfum átt eitt skot á markið eða 40, sama þó liðið hafi verið að spila vel eða ekki, sama þó að við hefðum átt að vera búnir að skora 5 mörk, sama þó Robbo hefði átt að verja skotið, sama þó Keane hafi klappað boltanum of mikið, bara sama hvað...
Dómari leiksins verður Mark Clattenburg. Sá hinn sami og dæmdi 3-1 sigurleikinn okkar gegn Wigan í nóv. En Clattenburg hefur verið ragastur allra dómara við að lyfta rauðaspjaldinu. Hann hefur aldrei gefið rautt spjald í þeim 17 leikjum sem hann hefur dæmt í PL.
Ég ætla spá því að Utd skori fyrst, því ef við gerum það þá eigum við eftir að detta til baka. Tottenham á svo eftir að jafna metin á 80 mínútu og Utd. fari í stórsókn og Lennon skori svo úr skyndisókn á þegar tvær mínútur eru eftir af leiknum. 2-1.
Mjög óraunhæft að spáin gangi eftir, en ef menn meiga ekki dreyma í "bjartsýnislandi", hvar þá? :)
COYS!
fimmtudagur, febrúar 01, 2007
Arsenal 3 - Tottenham 1
Jæja nú er komið að því að standa við það sem ég lofaði í gær. Mér finnst alltaf gaman að vera með aðrar skoðanir en fjöldinn, en í fyrsta sinn get ég nánast staðhæft að hver einasti maður sem les þetta á eftir að vera mér ósammála. Þetta þýðir ekki að ég hafi myndað skoðun mína eftir að hafa verið búinn að kanna skoðanir allra hinna. Þetta er bara einlægt mat mitt á leiknum í gær. Þó svo að ég reyni að vera jákvæður var margt sem miður fór í gær og margt neikvætt hægt að segja um leikinn. Ég bara nenni ekki að spá í það, og þess vegna sleppi ég því að mestu.
Arsenal vann leikinn í gær því þeir eru með betra lið en Spurs. Það er leiðinlegt að þurfa að viðurkenna það en svona er þetta bara. Við söknuðum alltof margra lykilmanna í gær. Það er bara einfalt mál að þó Arsenal hafi ekki verið með alla sína bestu menn í gær er hópurinn það svakalega breiður hjá þeim að þeir finna lítið fyrir því. Ef að King, Lennon og Berbatov eru ekki með er það hinsvegar massíf blóðtaka fyrir okkur, og veikir liðið okkar gríðarlega.
Þó það sé sárt að tapa fyrir Arsenal vorum við þó ekki niðurlægðir á vellinum. Arsenal gat ekki unnið okkur á WHL og þeir þurftu framlengingu til að leggja okkur á heimavelli. Hvorki Everton né Liverpool geta státað af því í þessari keppni.
Baráttan.
Mér finnst svo svakalega skrítið að lesa það hvað allir eru óánægðir með baráttuna í þessum leik. Það er nánast hver einasti Tottenhammaður á Íslandi sem tekur það fram að það hafi ekki verið barátta í liðinu. Ég er svo yfir mig ánægður með hvað liðið barðist vel bróðurpart leiksins. Það er eiginlega það sem ég er hvað ánægðastur með í þessum leik.
Horfum aðeins á staðreyndirnar fyrir leik:
Leikmenn.
Mér fannst þó nokkrir leikmenn standa sig ansi vel í gær. Það voru líka leikmenn sem áttu slakan dag. Defoe og Keane voru alls ekki að standa sig í gær. En þeir hljóta að vita það best sjálfir.
Ég ætla hinsvegar að gefa mér aðeins betri tíma í þá leikmenn sem voru að standa sig vel.
Chimbonda: Ef reiknað er út hvaða leikmaður hljóp mest í þessum leik held ég að Chimp. hafi verið efstur á blaði hjá okkar mönnum. Hann verður alla vega ekki sakaður um áhugaleysi af mér.
Dawson: Einn besti maður vallarins. Maður var bara sallarólegur þegar Arsenalmenn sendu háu boltana fram. Dawson átti þá alla með tölu. Held að þetta sé örugglega einn besti varnarmaðurinn í loftinu í dag.
Gardner: Ekki það að hann hafi verið neitt frábær. Ég á bara alltaf von á svo rosalega litlu frá honum en hann hefur þó skilað aðeins meira en ég bjóst við.
Ekotto: Frábær leikur, skilaði varnarvinnuni rosalega vel og virkaði öruggur. Ég ætla vona að áróður minn varðandi Ekotto hafi verið til þess að menn gáfu honum gaum í leiknum.
Zokora: Er líklega sá maður ásamt Chimb. sem var með hvað mestu yfirferð í leiknum. Hann var í þessum leik að vinna þá vinnu sem Carrick var að vinna í fyrra, þ.e að detta til baka og aðstoða vörnina og spila upp boltanum þegar við vinnum hann. Hann gerði líka það sem Carrick gerði ekki, það er að taka þátt í sóknarleiknum. Mjög gaman að sjá hann vera koma sterkann inn.
Auðvitað er sárt að detta út þegar við erum komnir svona langt í keppninni. En einhvernveginn get ég ekki fengið mig til að snúa baki við liðinu. Ég er ekki viss um að ég myndi nenna að standa í að fylgjast með boltanum ef ég gæti ekki séð neitt gott í því sem liðið er að gera. Ef að það er eitthvað sem maður hélt að stuðningsmenn Spurs gætu frekar en stuðningsmenn annara liða, væri það að geta stutt liðið jafnvel þegar illa gengur. Maður hélt eftir öll þessi ár sem menn hafa horft upp á liðið klúðra málunum á síðustu metrunum væru menn komnir með skráp gagnvart því. En það er nokkuð ljóst að velgengnin í fyrra hefur spillt ansi mörgum.
Ef að það er eitthvað jákvætt við leikinn í gær er það einna helst það að þetta var besta tímabil okkar í deildarbikarnum í 5 ár. Ég óska liðsmönnum og stuðningsmönnum til hamingju með þann árangur.
Arsenal vann leikinn í gær því þeir eru með betra lið en Spurs. Það er leiðinlegt að þurfa að viðurkenna það en svona er þetta bara. Við söknuðum alltof margra lykilmanna í gær. Það er bara einfalt mál að þó Arsenal hafi ekki verið með alla sína bestu menn í gær er hópurinn það svakalega breiður hjá þeim að þeir finna lítið fyrir því. Ef að King, Lennon og Berbatov eru ekki með er það hinsvegar massíf blóðtaka fyrir okkur, og veikir liðið okkar gríðarlega.
Þó það sé sárt að tapa fyrir Arsenal vorum við þó ekki niðurlægðir á vellinum. Arsenal gat ekki unnið okkur á WHL og þeir þurftu framlengingu til að leggja okkur á heimavelli. Hvorki Everton né Liverpool geta státað af því í þessari keppni.
Baráttan.
Mér finnst svo svakalega skrítið að lesa það hvað allir eru óánægðir með baráttuna í þessum leik. Það er nánast hver einasti Tottenhammaður á Íslandi sem tekur það fram að það hafi ekki verið barátta í liðinu. Ég er svo yfir mig ánægður með hvað liðið barðist vel bróðurpart leiksins. Það er eiginlega það sem ég er hvað ánægðastur með í þessum leik.
Horfum aðeins á staðreyndirnar fyrir leik:
- Við gátum ekki unnið Arsenal á WHL
- Við höfum verið hörmulegir á útivöllum í vetur
- Við töpuðum síðasta leik á Emirates mjög sannfærandi 3-0
- Okkur vantaði lykilmenn í liðið
- Arsenal hefur unnið alla sína leiki í þessari keppni á 90 mínútum nema síðasta leik.
- Arsenal er sjóðandi heitt lið með sjálfstraustið heldur betur í lagi.
- Við erum það ekki.
Leikmenn.
Mér fannst þó nokkrir leikmenn standa sig ansi vel í gær. Það voru líka leikmenn sem áttu slakan dag. Defoe og Keane voru alls ekki að standa sig í gær. En þeir hljóta að vita það best sjálfir.
Ég ætla hinsvegar að gefa mér aðeins betri tíma í þá leikmenn sem voru að standa sig vel.
Chimbonda: Ef reiknað er út hvaða leikmaður hljóp mest í þessum leik held ég að Chimp. hafi verið efstur á blaði hjá okkar mönnum. Hann verður alla vega ekki sakaður um áhugaleysi af mér.
Dawson: Einn besti maður vallarins. Maður var bara sallarólegur þegar Arsenalmenn sendu háu boltana fram. Dawson átti þá alla með tölu. Held að þetta sé örugglega einn besti varnarmaðurinn í loftinu í dag.
Gardner: Ekki það að hann hafi verið neitt frábær. Ég á bara alltaf von á svo rosalega litlu frá honum en hann hefur þó skilað aðeins meira en ég bjóst við.
Ekotto: Frábær leikur, skilaði varnarvinnuni rosalega vel og virkaði öruggur. Ég ætla vona að áróður minn varðandi Ekotto hafi verið til þess að menn gáfu honum gaum í leiknum.
Zokora: Er líklega sá maður ásamt Chimb. sem var með hvað mestu yfirferð í leiknum. Hann var í þessum leik að vinna þá vinnu sem Carrick var að vinna í fyrra, þ.e að detta til baka og aðstoða vörnina og spila upp boltanum þegar við vinnum hann. Hann gerði líka það sem Carrick gerði ekki, það er að taka þátt í sóknarleiknum. Mjög gaman að sjá hann vera koma sterkann inn.
Auðvitað er sárt að detta út þegar við erum komnir svona langt í keppninni. En einhvernveginn get ég ekki fengið mig til að snúa baki við liðinu. Ég er ekki viss um að ég myndi nenna að standa í að fylgjast með boltanum ef ég gæti ekki séð neitt gott í því sem liðið er að gera. Ef að það er eitthvað sem maður hélt að stuðningsmenn Spurs gætu frekar en stuðningsmenn annara liða, væri það að geta stutt liðið jafnvel þegar illa gengur. Maður hélt eftir öll þessi ár sem menn hafa horft upp á liðið klúðra málunum á síðustu metrunum væru menn komnir með skráp gagnvart því. En það er nokkuð ljóst að velgengnin í fyrra hefur spillt ansi mörgum.
Ef að það er eitthvað jákvætt við leikinn í gær er það einna helst það að þetta var besta tímabil okkar í deildarbikarnum í 5 ár. Ég óska liðsmönnum og stuðningsmönnum til hamingju með þann árangur.
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)
